Browse By

MEHTABINDIR MENZİLİM

Bulutların Bağrından inen yağmurlar boyu
İliğime İşleyen aşkını mezk edeyim.
Rûzigârın Râhına revân olup ansızın
Sahiline Savrulup, hücremi terk edeyim.

Âşina Eyle dildâr, canlar yakan hüsnüne,
Nâzende Nigâhını dil-i zârıma çevir,
Âteş-i Sûzan ile derd-i aşkına düşüp,
Sahrâ İklimlerinde, Leylâ’yı gözleyeyim.

Işıklandır Kasvetli, puslu gecelerimi
Züleyha’nın İçinde alevlenen aşk gibi,
Lâleler Sırılsıklam, bu aşkı fısıldasın
Ağlasın Tenhalarda, kalbim kalbine aksın.
Nigârım, Ellerinden âb-ı hayat içeyim,
Istırapla Demlenip, câmına döküleyim.

Rûzüşebimde İndir, müşfik damlalarını,
Itır Gölgelerinde damıt hülyâlarımı
Meşkedip İkliminde, her dem sermest olarak,
Bir Mehtaplı gecenin ufkunda vecd edeyim.

İsli Lambalar yansın, hâne-i virânımda,
Renklerimi Eritip, siyaha mahkûm etsin.
Târumar Yine gel gör, sensiz bâğ u bostanım,
Eyvanımda Leylaklar, kan kırmızı açıyor
Kaldır Üstümden artık, şu kesif gafletimi,
Sana Nigehbân eyle, rûhumu, bedenimi.
Aslı’nın Elindeki mum gibi eriyeyim

Niyâzımı Her seher taşısın bâd-ı sabâ,
Âteş-I Aşkın sarsın bütün hücrelerimi
Dîdârına Rabtedip bütün hülyâlarımı
Issız Nehirler boyu, bahrine döküleyim.

Rıdvânınla İlâhî, perverde eyle beni
Nehirleri Yağmurlar, karlar nasıl beslerse
Aşkın Âşikar olup, her dem ziyâde olsun
Zerk-i Zehr-i dünyadan ruhum âzâde olsun.
Iradım Işığından, döndür sana geleyim,
Mehtâbın Menzilimdir, bu yolda can vereyim.

BİR SANA SIZLANIRIM, BİR TEK SANADIR NAZIM,
BİR SENSİN İSTEDİĞİM, LEYL Ü NEHÂR NİYÂZIM.

 

Mehmet OSMANOĞLU

 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir